Archives

«ផោម (POUM)»

ផោម (POUM

Break Wind

ពាក្យផោមមួយមាត់ ដូចធម្មតា     The “POUM” one word is normal

តែបើពិចារ គិតឲ្យវែង                   But if take into consideration
អាចចែកជាពីរ មិនមែនលេង       It can divide into two parts

អ្នកមានផោម ផ្សេងពីអ្នកក្រ។      POUM of rich and poor are different.

អ្នកមានអ្នកទ្រើស ពេលគេផោម  When the rich or high rank’s POUM,

អ្នកតូចអ្នកក្រោម ចោមត្រេកអរ  Subordinate or low see happily
បញ្ចើចបញ្ចើ ព្រួតទាំងស្រ            and appreciate

ថាដើរខ្យល់ល្អ មើលសាច់គេ ។      as well as they are healthy.

ខ្លះទៀតទោះស្អុយ មិនហ៊ានស្តី      Even it was so bad smell, but still ignore,

ទ្រាំស្ងៀមធ្វើហី បន្ទរទ្វេ                not only just silence, but also appreciate
ផោមធូម្ល៉ឹងៗ ទើបបានគេ             that because they’re good health

ធូធារម្ល៉េះទេ សុំពឹងពាក់ ។             that’s why they are rich whom we can ask for.

បើអ្នកក្រផោម គេចោមជេរ         If the poor‘s POUM, they blame

ថាស្អុយម្ល៉េះទេ ជួនចង់ធាក់           so bad smell, sometimes may be kicked

រអ៊ូបណ្តេញ គ្មាននាងអ្នក            complained and asking out, saying

ក្តិតវាអត់លក្ខណ៍ បានជាល្ហាម៕   “you are so bad that’s why you are poor”.

By: PROEUNG Pranit

«អ្នកតាស៊ីឡាក»

អ្នកតាស៊ីឡាក

                នែ! សម្លាញ់ គ្នាសូមប្រាប់
កុំអាលប្រញាប់ តាមចិត្តចង់
ច្រណែននឹងក្អែក ក្លាយជាហង្ស
ធ្វើគ ធ្វើថ្លង់ ទើបហៅឆ្លាត ។

នរណាក៏ចង់ ដូចឯងដែរ
ចង់ផ្លាស់ចង់ប្រែ តែខ្លាចខាត
អ្នកតាស៊ីឡាក កុំសង្វាត
កំពឹសម្ជូរក្តាត ក៏យក្សស៊ី ។

អ្នកមានគេសែន ជ្រូក ទា មាន់
អ្នកក្រវិញបន់ ចេកមួយពីរ
យកជ្រូកស្តាយមាន់ គិតមមី
ចេកមាន់ក៏ស៊ី ជ្រូកក៏សោយ ។

ឈោងយកសំណែន អត់ទេថា
កុំភ័យចាំតា សន្យាឲ្យ
លាភ យស មានតិច គេចទៅក្រោយ
បិទភ្នែកបណ្តោយ ទៅតាមកម្ម៕

By: PROEUNG Pranit

«ម្តេចមិនឲ្យផ្ទាល់?»

ម្តេចមិនឲ្យផ្ទាល់?

                                                    នេះនឹងសម្តែង                            ជួយគិតជ្រួយក្រែង                  ជួយពិចារណា
មានស្មូមចាស់ម្នាក់                     អុចធូបប្រាថ្នា                         ក្នុងចិត្តសច្ចា

សុំការសង្រ្គោះ ។
ជង្គង់លុតចុះ                               សុំក្តីសន្តោស                          សុំតែមួយរស់

”ឱ! លោកតាអើយ                 ចៅឃ្លានបាក់ពោះ                ខិតខំឈ្មុលឈ្មុស

មកជួបលោកតា ។
សុំមួយម៉ឺនមក                          នឹងអាលទៅរក                     អ្វីមកភោត្តា    
បើអត់ពេលនេះ                       ខ្ញុំពិតមរណា                          សូមឬទ្ធិចេស្តា

ទ្រង់ប្រោសសម្តែង” ។
ចម្លាក់អ្នកតា                              ស្ងាត់មិនហើបហារ                ស្ងៀមមួយកន្លែង

ស្មូមរឹតរអ៊ូ                                   អូចៗម្នាក់ឯង                         ចិត្តស្រមៃក្រែង

ដូចក្តីបំណង ។
ទោះគ្មានចម្លើយ                         ស្មូមមិនកន្តើយ                     នៅតែស្ម័គ្រផ្សង
មានម្នាក់ក្បែរនោះ                     អាណិតទ្វេដង                        ចិត្តល្អិតដូចល្អង

ប៉ងជួយគ្នីគ្នា ។
លុយក្នុងហោប៉ៅ                       យកចេញមកក្រៅ                  ដៃរាប់ឈ្លេចលា
បានប្រាំមួយពាន់                       ជូនជាសទ្ធា                             ក្រែងគ្រាន់មួយគ្រា

ស្មូមចាស់ដោះទ័ល ។
ឈោងយកពីដៃ                   គ្មាននឹកគុណស្រ័យ           អ្នកដែលបានផ្តល់
បែរថា “តាអើយ                        ម្តេចមិនឲ្យផ្ទាល់                   មើលនែ នៅសល់

                                           តែប្រាំមួយពាន់ ។
អរគុណលោកតា                      មានចិត្តជ្រះថ្លា                      ទទួលបំណន់
តែលើកក្រោយទៀត               តាតាមឲ្យទាន់                       អ្នកហ៊ានបំភ័ន្ត

លួចលាក់លុយតា” ៕

By: PROEUNG Pranit