ខ្ញុំចេះតែនឹកគិតដល់សម្តីលោកគ្រូតា ឡៅ ម៉ុងហៃ

ល្ងាច​នេះ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​ចូលរួម​ស្តាប់​បាថកថា របស់​បណ្ឌិត​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​ ហង់រី ឡូកា (Henri Locard) នៅ​មជ្ឈមណ្ឌលខេមរសិក្សា ស្តីពីទ្រង់​យុគន្ធរ។hqdefault

ខ្ញុំ​បាន​ជួប​លោក​សាស្ត្រ​ផ្ទាល់​ពីរ​បី​ដង​ដែរ នៅវិទ្យាស្ថាន​បារាំង និង​​សាលា​ក្តី​ខ្មែរ​ក្រហម​។ ខ្ញុំ​នៅ​ចាំថា នៅ​ឆ្នាំ​២០១២ ពេល​ដំបូង​ដែល​ខ្ញុំ​ជួប​លោក​គឺបន្ទាប់ពី​សវនាការ​យើង​បាន​ទទួល​ទាន​អា​ហារ​ជុំគ្នាជាមួយ​​នឹង​លោកបណ្ឌិត ឡៅ ម៉ុង​ហៃ​។ លោក​បណ្ឌិត​ទាំង​ពីរ​ជាមិត្ត​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​គ្នា​ណាស់។ ខ្ញុំ​ចាំផង​ដែរថា កាល​ណោះ លោកទាំងពី​រ​បាន​ចេញ​ថ្លៃ​អាហារ​សម្រាប់​ខ្ញុំ ព្រោះលោកនិយាយថា «ក្មួយ​ជានិស្សិត​ មិន​អី​ មិន​ទាន់​មាន​ការងារ​ធ្វើ​ មិន​មាន​ប្រាក់​ខែ ចាំ​ពួក​ខ្ញុំ​ជាអ្នក​ចេញ​ប្រាក់ចុះ»។​ Dr.Henri ajoute « Nous vous invitons ».

ពេល​ជជែ​ក​គ្នា​គ្រានោះ លោកតា ឡៅ ម៉ុង​ហៃ សួរ​ខ្ញុំ​ថា «Vous lisez beaucoup, vous ? តើ​ក្មួយ​ចូលចិត្ត​​សៀវភៅ​ទេ?» ខ្ញុំ​ឆ្លើយ​ថា «ខ្ញុំ​អាន​ច្រើន​ដែរ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ចូលចិត្ត​សរសេរ​ដែរ»។ គាត់​បន្ត​ជា​បារាំង​ទៀតថា «ខ្ញុំ​សម្គាល់​ឃើញ​ខ្មែរ​មិន​សូវ​ចូល​ចិត្ត​អាន​ទេ ពិសេស​ក្មេងៗ​ជំនាន់​ថ្មី​»។ យើង​ក៏​និយាយ​ដល់​ការ​ឆ្លើយ​ឆ្លង​សំបុត្រ​តាម​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ដែល​បណ្ឌិត ឡៅ​ ម៉ុងហៃ សរសេរ​សរសើរ​ដល់​គំនិត​របស់អ្នក​វិភាគ​សង្គម លោក តុង សុប្រាជ្ញ ដែល​ផ្សាយ​អត្ថបទ​ពី​ការ​អាន​របស់​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ និង​ជន​បរទេស​។

ខ្ញុំ​ជម្រាប​លោក​ថា «ចំពោះ​មិត្ត​ខ្ញុំជាច្រើន​ជា​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​អាន និង​សរសេរ ព្រោះ​ខ្ញុំ​បាន​ចូលរួម​ប្រលូក​ខ្លះ​ដែរ​ជាមួយ​ក្រុម​យុវអ្នកនិពន្ធ»។ គាត់ក៏​បាន​សរសើរ​ដែរថា «ល្អ​ហើយ គាត់​សប្បាយ​ចិត្ត​ណាស់​ដែល​បាន​ឮ​ដូច្នោះ»។

ក្រោយ​មក​ខ្ញុំ​ពុំ​ដែល​ជួប​លោក​ទាំង​ពីរទេ។ ចំពោះ​លោកបណ្ឌិត ឡូកា ខ្ញុំ​ទាក់​ទង​គ្នា​ម្តងម្តាល​តាម​សារ​អេឡិចត្រូនិក ហើយ​បណ្ឌិត ឡៅ ម៉ុងហៃ ខ្ញុំ​ស្តាប់ឮតែ​​ប្រសាសន៍​លោក​តាម​រលក​ធាតុ​អាកាស ដូចជា​វិទ្យុ RFI, RFA, VOA និង កម្មវិធី​របស់​មណ្ឌលសិទ្ទ​មនុស្ស​ជាដើម។

ល្ងាច​មិញ​នេះទៀត លោក​បណ្ឌិត Locard បាន​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​ញ៉ាំ​បាយ​ជុំ​គ្នា ជាមួយ​ក្រុម​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ផ្សេង​ទៀត និង​លោក ​បណ្ឌិត ឡៅ ម៉ុងហៃ ដែរ តែខ្ញុំ​មិនបាន​ទៅ ដោយ​ត្រូវ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ ពុំ​អាច​នៅ​យប់​ពេក​បាន។

នឹក​ដល់​ជំនួប ក្នុង​ពេល​សន្ទនា​បន្តិច​ជាមួយនឹង​លោក ​បណ្ឌិត ឡៅ ម៉ុងហៃ ខ្ញុំ​បា​ន​រម្លឹក​លោកថា ខ្ញុំ​បាន​ជួប​លោកគ្រូ​នៅ​សាលា​ក្តី​ខ្មែរក្រហម និងបាយ​ពិសាបាយ​ជុំ​គ្នា​ជាមួយ​លោក​គ្រូ Locard ដែរ។ លោក​តា ក៏​នឹក​ឃើញ​ខ្ញុំ។

ក្នុងការ​ជជែក​គ្នា ខ្ញុំ​បាន​សួរ​លោកថា « តើ​លោកគ្រូរស់នៅតែ​ម្នាក់​ឯង​ទេ ឬ​ជាមួយ​គ្រួសារ? ខ្ញុំឃើញ​លោកគ្រូ​សកម្ម និង​ល្បី​ណាស់​តាម​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ »។

លោកបណ្ឌិតតប​ថា « ខ្ញុំ​រស់​នៅតែ​ម្នាក់​ទេ។ J’habite tout seul et ma famille est en Angleterre ». ឈប់​បន្តិច​លោកបន្តថា « C’est pour la raison de sécurité ».

ស្ងៀម​មួយ​ដង្ហើម ខ្ញុំ​ជម្រាប​លោកថា «លោកគ្រូ​ខ្ញុំ គឺ Gilles Bouchet ធ្លាប់​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​លោកតា​យូរហើយ​កាលពី​ប្រហែល​ឆ្នាំ​២០០០។ គាត់​សរសេរ​លោកគ្រូ​ណាស់ គឺថា ជាមនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ចូលចិត្ត​និយាយ​ត្រង់ គឺ​ថា គិត​ឃើញអ្វី សរសេរ​ហ្នឹង! និង​ហ៊ាន​និយាយ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​បានគិត »។

KHM_Mr Lao Mong hay_Sovannara_20130801

លោកបណ្ឌិត​អស់​សំណើច និង​ច្បូត​ពុក​ចង្កា​លោក​ដែល​ទុក​តាំងពី​ព្រះករុណា​ នរោត្តម សីហនុ ចូល​ទិវង្គតទៅ ហើយ​លោក​ក៏​ឆ្លើយ​ជា​បារាំង​មួយ​ៗ​ក្នុង​សំនៀង​អ្នកនិយាយ​បារាំង​ដើម​កំណើត​ខ្មែរថា « ក្នុង​នាម​ជា​បញ្ញជនគឺត្រូវ​មាន​លក្ខណៈ​បែប​នេះ​ហើយ។ និយាយ​អ្វី​ដែល​ជា​សម្រាប់​បម្រើ​ប្រយោជន៍​សារធារណៈ​ ដែល​ពុំ​គិតថា ប្រយោជន៍​សួន​តួ​នោះ​ទេ។ បញ្ញវ័ន្ត​ត្រូវតែ​ហ៊ាន​និយាយ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​បាន​គិត និង​គិតថា ត្រឹម​ត្រូវ​សម្រាប់​បាន​ជាប្រយោជន៍​ចំពោះ​មនុស្ស​ទូទៅ »។

មួយ​សន្ទុះ​ក្រោយ​មក មិត្ត​របស់បណ្ឌិត​ទាំង​ពីរ​ច្រើន​នាំ​គ្នា​ចេញទៅ។

ខ្ញុំ​ចេះតែ​នឹក​គិត​ដល់​សម្តី​លោកតា។

Laisser un commentaire

Choisissez une méthode de connexion pour poster votre commentaire:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s