រដូវភ្ជុំបិណ្ឌ៖ ​ហេតុអ្វី​តម្លៃឈ្នួល​រថយន្ត​​ឡើងថ្លៃរាល់តែ​ឆ្នាំ?

ឲ្យតែដល់ពេលរដូវកាលបុណ្យទានម្តងៗ ថ្លៃឈ្នួលឡាននិងសំបុត្រឡានក្រុង គឺដឹងតែពីឡើងថ្លៃ។ មិនថាបុណ្យចូលឆ្នាំ ឬភ្ជុំបិណ្ឌនោះទេ អ្នកដំណើរដែលត្រូវជិះឡានទៅស្រុកកំណើត គឺតែងតែត្អូញត្អែ និងបន្ទោសអ្នកនេះឬអ្នកនោះ ដែលនៅពីក្រោយការឡើងថ្លៃឈ្នួល។ ឆ្លៀតឱកាសនេះ ហេង ឧត្តម សូមចូលខ្លួនមកពន្យល់ពីមូលហេតុនៃការឡើងថ្លៃឈ្នួលរថយន្ត និងសាកល្បងផ្តល់ដំណោះស្រាយមួយចំនួន។

ដូច្នេះសូមអញ្ជើញស្តាប់៖

Siv channa04

ចំពោះការឡើងថ្លៃឈ្នួលរថយន្តដឹកអ្នកដំណើរនេះ ជារឿយៗ ភាគីខាងថៅកែក្រុមហ៊ុន តែងតែអះអាងថា ខ្លួនបានចំណាយប្រាក់ច្រើនជាងធម្មតា ស្រាប់ជួលបុគ្គលិក ឲ្យធ្វើការនៅថ្ងៃឈប់សម្រាកពេលបុណ្យទាន។ ក្រុមបុគ្គលិកដែលមិនបានឈប់សម្រាក មិនបានទៅលេងបងប្អូនក្រុមគ្រួសារ ហើយពួកគេត្រូវធ្វើការទៀតច្រើន ដូច្នេះតម្លៃប្រាក់ឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃសម្រាប់ពួកគេ ក៏ត្រូវគុណឡើងឲ្យពួកគេច្រើនជាងធម្មតាដែរ។ ហេតុនេះ ខាងក្រុមហ៊ុនត្រូវចំណាយច្រើនជាងថ្ងៃធម្មតាសម្រាប់ជួលបុគ្គលិក។

លើសពីនេះ ចំពោះរថយន្តឈ្នួល ពេលដឹកមនុស្សចេញពីក្រុងទៅច្រើននាក់មែន តែពេលត្រឡប់ចូលក្រុងវិញ គឺអត់មាន ឬស្ទើរគ្មានអ្នកជិះមកវិញទេ។ ដូច្នេះ តម្លៃឈ្នួល ឬតម្លៃសំបុត្រ គឺត្រូវឡើង ជៀសមិនផុត ដើម្បីទប់ទល់ការខាតបង់ ដែលអត់មានភ្ញៀវជិះត្រឡប់មកវិញ។

ជាធម្មតាទេ បើមនុស្សសម្រុកធ្វើដំណើរច្រើន ហើយឡានឈ្នួលមានតិច ទោះចង់មិនចង់ តម្លៃឈ្នួលច្បាស់ជាកើនឡើង។ ដែលនេះ គេអាចនិយាយតាមទ្រឹស្តីសេដ្ឋកិច្ចបានថា ទំនិញសេវាកម្មលក់ដាច់ច្រើន ហើយការផ្គត់ផ្គត់សេវា មានតិចតួច គឺត្រូវតែឡើងថ្លៃដូច្នេះហើយ។ នេះគឺជារឿងធម្មតាទេ។

មួយវិញទៀត ប្រេងសាំង និងប្រេងម៉ាស៊ូត បើទោះបីជាមិនបានឡើងថ្លៃច្រើនក៏ដោយ ក៏ក្នុងតម្លៃរាល់ថ្ងៃនេះ គឺជាលេសមួយសម្រាប់ភាគីខាងរថយន្តដឹកអ្នកដំណើរ ចាត់ទុកថានៅតែថ្លៃខ្ពស់សម្រាប់ពួកគេនៅឡើយ។

ម្យ៉ាងវិញទៀត ចំពោះក្រុមហ៊ុនឯកជន និងអ្នករកស៊ី ជាធម្មតាទេ គឺតែងតែចង់បានចំណេញ។  បើក្នុងពេលបុណ្យទាន គឺមានមនុស្សជិះច្រើន ដូច្នេះ កៅអីជិះគឺពេញៗ ហើយបើតម្លៃសំបុត្រកាន់តែឡើងខ្ពស់ទៀត នោះគឺគេរឹតតែចំណេញកាន់តែច្រើនដែរ។

ធំដុំជាងនេះទៅទៀត កម្ពុជាអនុវត្តគោលនយោបាយទីផ្សារសេរី ដែលផ្នែកឯកជនអាចដំឡើង ឬបញ្ចុះថ្លៃតាមចិត្ត ហើយគោលការណ៍ទីផ្សារសេរី តម្រូវឲ្យប្រកួតប្រជែងគ្នា ទាំងតម្លៃនិងសេវាកម្ម ដោយសេរី ដែលរដ្ឋាភិបាលមិនអាចដាក់បញ្ជាឬដាក់កម្រិតតម្លៃណាមួយបាននោះទេ។

Siv channa02

ហេតុនេះ ចំពោះមុខនៃបញ្ហាឡើងថ្លៃឈ្នួលដូច្នេះ តើគេអាចមានដំណោះស្រាយអ្វីខ្លះ សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋអ្នកធ្វើដំណើរទៅស្រុកកំណើត?

ចំណុចនេះ រដ្ឋាភិបាល បានអំពាវវនាវរួចមកហើយ និងថែមទាំងបានគិតគូរតាមរយៈក្រសួងសាធារណការនិងដឹកជញ្ជូន កាលពេលថ្មីៗនេះ បានសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនដឹកអ្នកដំណើរចំនួន១៤ក្នុងចំណោម៣១ក្រុមហ៊ុន បានសន្យានិងប្តេជ្ញាចិត្តថា នឹងមិនឡើងថ្លៃទេ ក្នុងពេលបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌនេះ។ នេះគឺជាដំណឹងល្អ ហើយក៏ជាការគួរឲ្យអបអរសារ! ក៏ប៉ុន្តែវិធានការនេះ គឺនៅមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់នោះទេ។ ត្បិតថា នៅមានក្រុមហ៊ុនជាងពាក់កណ្តាលទៀត ដែលមិនទាន់ប្តេជ្ញាចិត្តអនុវត្តការមិនឡើងថ្លៃ ហើយនៅមានក្រុមឡានឈ្នួលឯកជន ឡានប្រភេទតូចៗ ១២ឬ១៤កៅអី, ឡានតូរីស, នីសាន់ ឡានផ្សេងៗទៀត គឺនៅតែបន្តឡើង និងកាន់តែឡើងថ្លៃទ្វេដង។ ទោះយ៉ាងណាក្តី អាជ្ញាធរ ត្រូវតែបន្តបញ្ជុះបញ្ចូលក្រុមហ៊ុនទាំងអស់ ឯកភាពគ្នា ព្រមចុះកិច្ចសន្យាមិនដំឡើងថ្លៃសំបុត្ររថយន្តដឹកអ្នកដំណើរជាបន្តបន្ទាប់ទៀត។

ដំណោះស្រាយផ្សេងទៀត គឺនៅតែជាកាតព្វកិច្ចរបស់រដ្ឋាភិបាល ចំពោះការផ្តល់សេវាដែលជាប្រយោជន៍សមូហភាពចំពោះប្រជាជូនពលរដ្ឋរបស់ខ្លួន។ ចំណុចនេះ រដ្ឋអាចត្រូវគិតគូរពីការឧបត្ថម្ភធនដល់ក្រុមហ៊ុនរថយន្ត ឲ្យរក្សាតម្លៃសម្រាប់ពលរដ្ឋអ្នកធ្វើដំណើរក្នុងតម្លៃថេរដដែល ហើយរដ្ឋបង់ថ្លៃខាតជូនក្រុមហ៊ុន។ ប៉ុន្ថែមពីនេះ រដ្ឋត្រូវជួយសម្រួលរក្សាតម្លៃសាំង ឬក៏ចរចាជាមួយស្ថានីយឥន្ធនៈ បញ្ចុះថ្លៃប្រេងសាំង និង ប្រេងម៉ាស៊ូតតែម្តង។

ផ្លូវល្អមួយទៀត ហើយក៏អាចជាដំណោះស្រាយរយៈពេលយូរផងដែរ! រដ្ឋគួរតែទិញរថយន្ត ឬជួលរថយន្ត ផ្ទាច់មុខ សម្រាប់ដឹកអ្នកដំណើរទៅស្រុកកំណើតដោយមិនគិតថ្លៃ ឬយកប្រាក់ដែរ តែក្នុងតម្លៃថោកបំផុត។ ត្រង់នេះ គឺទំនងជាមិនលំបាកធ្វើទេ បើគ្រាន់តែអំពាវវនាវឲ្យមហាសេដ្ឋីស្រុកខ្មែរ និងឧកញ៉ាជាង៧០០នាក់ ឲ្យជួយគិតគូរនោះ។ ឧទាហរណ៍ថា គ្រាន់តែឧកញ៉ានីមួយៗរាប់រងផ្នែកដឹកជញ្ចូនអ្នកដំណើរទៅកាន់ខេត្តក្រុងរបស់ខ្លួននីមួយៗ គឺគ្រប់គ្រាន់ស្រេចទៅហើយ។

ថែមពីនេះ សម្រាប់រដូវកាលបុណ្យទានធំៗ រដ្ឋគួរតែអាចប្រមែប្រមូលរថយន្តពីគ្រប់ក្រសួង ស្ថាប័ន និងមន្ទីរនានារបស់រដ្ឋ ដាក់ឲ្យរត់ដឹកអ្នកដំណើរ  ដោយចេញថ្លៃសាំង ហើយថែមកម្រៃលុយកាក់ ជួលអ្នកបើកបរទៅ គឺល្អណាស់ទៅហើយ។ នៅពេលធ្វើដូច្នេះ ពលរដ្ឋកាន់តែត្រេកអរនិងកាន់តែដឹកគុណរដ្ឋទៀតផង។

ចុងក្រោយ រដ្ឋាភិបាល ត្រូវតែបន្តគម្រោងពង្រីកសេវារថយន្តសាធារណៈ ឲ្យបានទៅដល់គ្រប់ខេត្តក្រុង។ ដំណោះស្រាយនេះ សម្រាប់និរន្តរភាពយូរអង្វែង ហើយក៏អាចនឹងបង្កើនទំនុកចិត្ត និងសេចក្តីស្រឡាញ់ពីសំណាក់ពលរដ្ឋចំពោះរដ្ឋាភិបាលកាន់តែច្រើនថែមទៀត៕

ខ្មែរ​នៅតែ​មិនអាច​បង្កើត«​សាលា​ភាព​យន្ត»​​ដោយ​ខ្លួន​ឯង!​

កម្ពុជា បានសន្តិភាពជាង២ទសវត្សរ៍ហើយ នៅតែមិនអាចបង្កើតសាលាភាពយន្តមួយនៅឡើយទេ។ បើនៅតែគ្មានសាលាបង្រៀនភាពយន្តត្រឹមត្រូវច្បាស់លាស់ទៀត គឺលំបាកនឹងលើកស្ទួយវប្បធម៌ខ្មែរណាស់។ នេះគឺជាការត្អូញត្អែរបស់អ្នកដឹកនាំសម្តែងនិងសិល្បករមួយចំនួនដែលប្រាប់វិទ្យុបារាំង នៅក្នុងនៅថ្ងៃនេះ ដែលក្រសួងវប្បធម៌រៀបចំការពិគ្រោះយោបល់ស្តីពី «ក្រមសីលធម៌នៃអ្នកសិល្បៈ»។

ហេង ឧត្តម រាយការណ៍៖ http://km.rfi.fr/cambodia/-cinema-school-rfi-oudom-27-09-2016

សកម្មភាពថតភាពយន្ត។ រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌលធនធានសោតទស្សន៍បុប្ផាណា

សកម្មភាពថតភាពយន្ត។ រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌលធនធានសោតទស្សន៍បុប្ផាណា

អ្នកដឹកនាំសម្តែង និងសិល្បករខ្លះ បានប្រាប់វិទ្យុRFI នៅក្នុងឱកាសពិភាក្សាពី«ក្រមសីលធម៌នៃអ្នកសិល្បៈ»ថាមិនដែលមានសាលាបង្រៀនផង តែក្រសួងចាំតែស្តីបន្ទោសនៅពេលដែលអ្នកសិល្បៈធ្វើខុស។ ហេតុនេះ ពួកគេទទូចឲ្យក្រសួងគិតគូរបង្កើតសាលាភាពយន្តឲ្យបានឆាប់ ទើបជាការប្រសើរ។  

គួររម្លឹកថា កន្លងមក ក្រសួងវប្បធម៌ និងសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទវិចិត្រសិល្បៈ បានសហការជាមួយ សាកលវិទ្យាល័យជាតិកូរ៉េ គ្រោងនឹងបង្កើតមហាវិទ្យាល័យភាពយន្ត។ តែគម្រោងត្រូវស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញ។ ចំណុចនេះ ត្រូវលោកសកលវិទ្យាធិការនៃសាលារចនា ពន្យល់ថា គឺមកពីវិបត្តិថវិកា។ បើតាមប្រភពដដែល ដើម្បីបង្កើតមហាវិទ្យាល័យភាពយន្ត គឺត្រូវការឧបករណ៍សម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាលច្រើន, សាស្ត្រាចារ្យដែលមានជំនាញ ដែលគេមិនអាចយកគ្រូដែលអត់សញ្ញាបត្រសោះទៅបង្រៀនបរិញ្ញាបត្រ និងថ្នាក់ក្រោយឧត្តមសិក្សានោះទេ។ ចុងក្រោយ គឺត្រូវការថវិកាច្រើន។ ដូច្នេះ ក្នុងដំណាកកាលនេះ ទាំងក្រសួងវប្បធម៌ និងទាំងសាលារចនា គឺនៅស្ថិតនៅក្នុងភាពស្ទាក់ស្ទើរនៅឡើយ។ លោកសកលវិទ្យាធិការដដែល បានបញ្ជាក់ថា កន្លងមក គឺមានបង្រៀនវគ្គខ្លី ផ្នែកសម្តែង ចំនួន៣ខែដែរ តែមិនសូវមានសិស្សចូលរៀន។

ទោះបីយ៉ាងណាក៏ដោយ ចំពោះសមិទ្ធិករភាពយន្ត ឆាយ បូរ៉ា ប្រាប់វិទ្យុបារាំងថា ការអត់គ្រូដែលអត់សញ្ញាបត្រ គឺមិនមែនជាហេតុផលត្រឹមត្រូវទេ។ លោកបានលើកឧទាហរណ៍ថា ផ្នែកនាដកម្ម ពីមុនមក ក៏អត់គ្រូដែលមានសញ្ញាបត្រដែរ គឺយកអ្នកចេះច្រើនបង្រៀនអ្នកចេះតិច។

សមិទ្ធិករភាពយន្តរូបនេះ ជូនយោបល់ថា ក្រសួងនិងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ គួរតែសហការជាមួយវិស័យឯកជន ដើម្បីវិនិយោគបង្កើតសាលា ទើបអាចទៅរួច។ លើសពីនេះ ត្រូវមានផែនការនិងវិធានការច្បាស់លាស់! បញ្ចូនអ្នកមានទេពកោសល្យទៅរៀននៅបរទេស និងសុំអាហារូបករណ៍ពីប្រទេសដែលមានជំនាញ ប៉ុន្តែកុំបញ្ចូនតែបក្សពួកក្រុមគ្រួសារខ្លួនទៅរៀន គឺត្រូវប្រលងជ្រើសរើសអ្នកមានទេពកោសល្យពិតប្រាកដ។

ចំពោះលោក ឆាយ បូរ៉ា ការជំរុញឲ្យវិស័យភាពយន្តឲ្យទៅជាឧស្សាហកម្មភាពយន្ត គឺនឹងនាំមុខមាត់ថ្មីរបស់កម្ពុជាទៅកាន់ពិភពលោក ហើយនឹងនាំឲ្យអ្នកជំនួញនិងភ្ញៀវបរទេសមករកស៊ី និងមកលេងស្រុកខ្មែរកាន់តែច្រើន។ ដូច្នេះ ការបង្កើតមហាវិទ្យាល័យភាពយន្ត គឺដល់ពេលហើយ និងមិនអាចរង់ចាំបានតទៅទៀតទេ។

ជាការកត់សម្គាល់ ចាប់តាំងពីរដ្ឋាភិបាលឈប់ឲ្យបញ្ចាំងភាពយន្តបរទេសនៅម៉ោងមាស! វិស័យផលិតភាពយន្តខ្មែរ គឺត្រូវប៉ាន់ណាស់ ប៉ុន្តែនៅខ្វះធនធានមនុស្ស និងបច្ចេកទេសខ្លាំងមែនទែន។ ដូច្នេះ ការវិនិយោគបង្កើតសាលាភាពយន្ត គឺជាជម្រើសមួយដែលអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធត្រូវយកចិត្តទុកដាក់។

សូមបញ្ជាក់ដែរថា រាល់ថ្ងៃ កម្ពុជាមានសាលាភាពយន្តតូចៗ មួយពីរដែរ តែជ្រកក្រោមដំបូលរបស់អង្គការដើម្បីភាពញញឹមនៃកុមារ និងមជ្ឈមណ្ឌលសោតទស្សន៍បុប្ផាណា ដែលខំប្រឹងបណ្តុះបណ្តាលកូនខ្មែរ ទាំងត្រដាបត្រដួស៕

Vibe Radio 94.5 វិទ្យុ​ថ្មី​សម្រាប់​យុវវ័យ​ខ្មែរ!

វិទ្យុវាយប៍ Vibe Radio FM 94.5 Mhz បានសម្ពោធជាផ្លូវការនៅថ្ងៃនេះ ដោយមានតំណាងពីស្ថានទូបារាំង និងក្រសួងព័ត៌មានកម្ពុជា។ នេះគឺជាវិទ្យុទី១ ដែលសហការបង្កើតឡើងដោយ ក្រុមហ៊ុនឯកជនរបស់បារាំងនិងរបស់ខ្មែរ។ គោលដៅធំរបស់ Vibe Radio គឺផ្តល់ព័ត៌មាន ការអប់រំ ការកម្សាន្តសប្បាយបែបលក្ខណៈថ្លៃថ្នូរនិងសម្បូរបែប សម្រាប់យុវជនខ្មែរ។

http://km.rfi.fr/cambodia/-vibe-radio-94dot5-26-09-2016

oudom-picture

វិទ្យុថ្មីនេះ បានត្រូវសហការបង្កើតឡើងដោយ ក្រុមហ៊ុនLVMG ដែលមានវិទ្យុវាយោ និងក្រុមហ៊ុន Lagardère Active។ ឈ្មោះថា Vibe Radio  ត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ច្រើននៅសហគមន៍អឺរ៉ុប និងអាហ្រ្វិកខាងត្បួង ជាពិសេសគឺចំពោះយុវជនដែលនិយមការកម្សាន្តសប្បាយ តាមរយៈការស្តាប់តន្ត្រីជាតិនិងអន្តរជាតិ។ សូមជ្រាបថា ក្រុមហ៊ុន Lagardère Active ជាក្រុមហ៊ុនប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបារាំងដ៏ល្បីនៅអឺរ៉ុបនិងអាហ្រ្វិកខាងត្បូង ដែលមានវិទ្យុចំនួន២៤ ហើយផ្សាយនៅ១០ប្រទេសលើពិភពលោក ហើយមានមនុស្សប្រមាណ២៣លាននាក់នៅក្នុងពិភពលោកដែលស្តាប់វិទ្យុនេះ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

ចំពោះការផ្សាយនៅកម្ពុជា វិទ្យុវាយប៍ Vibe Radio FM 94.5 Mhz ផ្សាយ១៧ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ចាប់ពីម៉ោង៦ព្រឹកដល់ម៉ោង១១យប់។ កម្មវិធីផ្សាយជាទូទៅ គឺផ្តោតតែទៅលើយុវជន ដែលធ្វើឲ្យពួកគេទទួលបានការអប់រំ ព័ត៌មាន និងភាពសប្បាយបែបថ្លៃថ្នូរ។ នេះបើតាមការបញ្ជាក់របស់អ្នកតំណាងក្រុមហ៊ុន LVMG និងក្រុមហ៊ុន Lagardère Active។
 
ជាអធិបតីនៅក្នុងកម្មវិធីសម្ពោធជាផ្លូវការរបស់វិទ្យុវាយប៍ Vibe Radio នេះ ឯកអគ្គរដ្ឋទូតបារាំង លោក Jean Claude Paimbœuf  បានគូសបញ្ជាក់យ៉ាងវិជ្ជមានថា វិទ្យុនេះនឹងផ្តល់នូវការសប្បាយ និងអ្វីថ្មីៗសម្រាប់យុវជនខ្មែរ ដែលពួកគេមានចំនួនច្រើនលើសលុបនៅក្នុងចំណោមពលរដ្ឋសរុប។
 
ចំណែក លោក ជា ច័ន្ទបរិបូរណ៍ រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងព័ត៌មាន បានរម្លឹកអ្នកចូលរួមនិងអ្នកកាសែតថា ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ គឺបានចូលរួមយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ការវិវត្តន៍របស់សង្គម។ លោកថា បើការផ្សាយទៅល្អ គឺចូលរួមអភិវឌ្ឍជាតិ តែមិនផ្សាយឲ្យសមស្របទេ គឺអាចធ្វើឲ្យប្រទេសជួបកុលយុគ បានផងដែរ។ ចំពោះលោក ជា ច័ន្ទបរិបូរណ៍ ការផ្សាយវិទ្យុ គឺត្រូវឲ្យមានភាពប្រាកដនិយម៕

 

លោក អ៊ាង សុផល្លែត៖ ​ជាលើក​ដំបូង​ដែល​ចិន​ជួយគិត​គូរ​​ថែរក្សា​ការពារ​ព្រៃឈើ​នៅកម្ពុជា​!​

ភ្ញៀវប្រចាំថ្ងៃរបស់វិទ្យុយើងនៅយប់នេះ គឺលោក អ៊ាង សុផល្លែត ដែលជាអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងបរិស្ថាន និងជាអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន។

នៅថ្ងៃនេះ ក្រសួងបរិស្ថាន និងអ្នកជំនាញផ្សេងៗ បានជជែកពិភាក្សាគ្នាពីលទ្ធភាពនៃការដាំកូនឈើប្រភេទ ប៉ូឡូញ៉ា-គូតុង ដែលនាំចូលពីភាគខាងត្បូងស្រុកចិន។

កន្លងមក ប្រទេសចិន ធ្លាប់តែជួយគិតគូរផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចដល់កម្ពុជា ក៏ប៉ុន្តែនៅពេលនេះមហាយក្សចិន បែរជាងាកមក ជួយផ្នែកបរិស្ថានដល់កម្ពុជាថែមទៀត។

លោក អ៊ាង សុផល្លែត បានគូសបញ្ជាក់ថា នេះគឺជាលើកដំបូងដែលចិន ផ្តើមគិតគូរពីការជួយថែរក្សាការពារព្រៃឈើនៅស្រុកខ្មែរ តាមរយៈការដាំឈើ ប៉ូឡូញ៉ា-គូតុង។ ការដាំឈើនេះ គឺនឹងជួយជំរុញសេដ្ឋកិច្ច និងជួយលើកស្ទួយជីវភាពប្រជាសហគមន៍ ព្រមទាំងជួយរក្សាគម្រប់ព្រៃនៅកម្ពុជាទៀតផង។

អ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន បានបញ្ជាក់ថា ឈើប្រភេទ ប៉ូឡូញ៉ា-គូតុង ដាំចាប់ធំ និងចាប់បានទទួលផល ព្រមទាំងតម្លៃលក់ក៏សមរម្យផងដែរ។ ចំពោះគម្រោងដាំឈើប្រភេទនេះ ក្រសួងបរិស្ថាន បានចុះអនុស្សរណៈយោគយល់គ្នា រួចស្រេចហើយ ជាមួយនឹងក្រុមហ៊ុនវិស្វកម្ម និងក្រុមហ៊ុនសំណង់របស់ប្រទេសចិន។

តទៅនេះ សូមស្តាប់បទសម្ភាសរបស់ ហេង ឧត្តម និងលោក អ៊ាង សុផល្លែត ៖

10339611_304343583062921_6552585309712164964_n

លោក អ៊ាង សុផល្លែត៖ ដើមប៉ូឡូញ៉ា-គូតុង ដាំចាប់ធំ និងចាប់ទទួលផល ហើយលក់ក៏បានថ្លៃខ្ពស់ដែរ!

ភ្ញៀវប្រចាំថ្ងៃរបស់វិទ្យុយើងនៅយប់នេះ គឺលោក អ៊ាង សុផល្លែត ដែលជាអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងបរិស្ថាន និងជាអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន។ នៅថ្ងៃនេះ ក្រសួងបរិស្ថាន និងអ្នកជំនាញផ្សេងៗ បានជជែកពិភាក្សាគ្នាពីលទ្ធភាពនៃការដាំកូនឈើប្រភេទ ប៉ូឡូញ៉ា-គូតុង ហើយដោយសារតែប្រភេទឈើនេះ ក្រសួង ក៏បានចុះអនុស្សរណៈយោគយល់គ្នា ជាមួយក្រុមហ៊ុនវិស្វកម្ម និងក្រុមហ៊ុនសំណង់របស់ប្រទេសចិន។ លោកបានគូសបញ្ជាក់ថា នេះគឺជាលើកដំបូងដែលមហាយក្សចិន ផ្តើមគិតគូរពីការជួយថែរក្សាការពារព្រៃឈើនៅស្រុកខ្មែរ ដោយជំរុញឲ្យដាំឈើ ប៉ូឡូញ៉ា-គូតុង។ ឈើនេះ នឹងជួយជំរុញសេដ្ឋកិច្ច លើកស្ទួយជីវភាពប្រជាសហគមន៍ និងរក្សាគម្រប់ព្រៃនៅកម្ពុជាទៀតផង។ លោក អ៊ាង សុផល្លែត បានបញ្ជាក់ថា ឈើប្រភេទ ប៉ូឡូញ៉ា-គូតុង ដាំចាប់ធំ និងចាប់បានទទួលផល ព្រមទាំងតម្លៃលក់ក៏សមរម្យផងដែរ។ តាមអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន គេនឹងចាប់ផ្តើមដាំសាកល្បងនៅពេលឆាប់ៗនេះ បន្ទាប់ពីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌចប់។

តទៅនេះ សូមស្តាប់បទសម្ភាសរបស់ ហេង ឧត្តម និងលោក អ៊ាង សុផល្លែត ៖

ប្រវត្តិរូប​​របស់​លោក Christian des PALLIÈRES ​វីរបុរស​​នៃ​​​ក្មេង​​គំនរ​​សំរាម!

លោក Christian des PALLIÈRES គឺជាស្ថាបនិករបស់អង្គការដើម្បីភាពញញឹមនៃកុមារ។ លោកបានទទួលមរណភាពនៅម៉ោងជិត៧យប់ម្សិលមិញ ដោយជរាភាព ក្នុងជន្មាយុ៨២ឆ្នាំ។ សាកសពរបស់លោក នឹងត្រូវបូជាតាមបែបប្រពៃណីខ្មែរ និងក្នុងរបៀបសាសនាព្រះពុទ្ធ នៅថ្ងៃចន្ទស្អែកនេះ។ ឆ្លៀតក្នុងឱកាសនេះ ហេង ឧត្តម សូមរៀបរាប់ពីប្រវត្តិរូបសង្ខេបរបស់ «វីរបុរសនៃក្មេងគំនរសំរាមស្ទឹងមានជ័យ» រូបនេះ៖ http://km.rfi.fr/cambodia/-Christian-des-PALLIERES-RFI-Oudom-25-09-2016

 14369887_1173216326079533_8726262939878729282_n

លោក Christian GAUQUELIN des PALLIÈRES ប្រសូតនៅថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៣៤ នៅក្បែរទីក្រុងប៉ារីស ប្រទេសបារាំង។ ក្នុងពេលជាយុវជន លោកបានចូលរៀនផ្នែកពាណិជ្ជកម្ម នៅរដ្ឋធានីប៉ារីស៍ ហើយបន្ទាប់មក លោកបានចូលបម្រើកងទ័ព បានរយៈពេល៣ឆ្នាំ ក្នុងឋានៈជាមន្ត្រីយោធា។ 

លោកបានចូលធ្វើការក្នុងក្រុមហ៊ុនម៉ាស៊ីនអាមេរិកដ៏ល្បីមួយ ឈ្មោះថា IBM នៅឆ្នាំ១៩៦២។ ពីរឆ្នាំក្រោយមក លោកបានរៀបការជាមួយកញ្ញា Bouchard Marie-France ហើយអ្នកទាំងពីរមានបុត្រចំនួន៤នាក់។
 
នៅឆ្នាំ១៩៧៨ ប្តីប្រព័ន្ធគ្រួសារ des PALLIÈRES និងកូនទាំង៤នាក់ បានសម្រេចចិត្តធ្វើដំណើរផ្សព្វព្រេង រយៈពេល១ឆ្នាំកន្លះ តាមរយៈឡានមួយគ្រឿងដែលគេស្នាក់នៅក្នុងនោះបាន។ ពួកគេបានធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ប្រទេសជាច្រើនដូចជា ក្រិច តួកទី អ៊ីរ៉ង ចិន ឥណ្ឌា អាហ្វហ្គានីស្ថាន និងបាគីស្ថានជាដើម។ ក្រោយពីដើរផ្សព្វព្រេងស្វែងយល់ពីជីវិតនិងពិភពលោក ប្តីប្រពន្ធ des PALLIÈRES បានសរសេរសៀវភៅមួយចំណងជើងថា Quatre Enfants et un Rêve «កូនបួននាក់និងក្តីសុបិនមួយ»។
 
នៅឆ្នាំ១៩៩៣ លោកបានសម្រេចចិត្តមកធ្វើការនៅស្រុកខ្មែរ ជាមួយនឹងអង្គការ Sipar ដើម្បីជួយលើកស្ទួយវិស័យអប់រំនិងអំណាននៅកម្ពុជា។ ក្នុងអំលុងដែលគាត់ធ្វើការជាមួយអង្គការ Sipar ពេលនោះហើយ ដែលគាត់បានឃើញពីទុក្ខលំបាកវេទនារបស់កុមារក្រីក្រតាមផ្លូវ នៅភ្នំពេញ។ ថ្ងៃមួយ កុមារម្នាក់បាននិយាយប្រាប់គាត់អំពីស្ថានភាពនៅគំនរសំរាមស្ទឹងមានជ័យ។ ក្រោយពីបានមើលនៅទីនោះ គាត់តក់ស្លុត និងអាណិតអាសូរ នៅពេលដែលបានឃើញកុមារជាច្រើនធ្វើការ និងរើសអេតចាយនៅលើគំនរសំរាម។  
 
បន្ទាប់មកគាត់ក៏បានសម្រេចចិត្តលាឈប់ពីអង្គការ Sipar ហើយបែរមកបង្កើតអង្គការដើម្បីភាពញញឹមនៃកុមារ PSE នៅឆ្នាំ១៩៩៥។ មកទល់នឹងពេលនេះ PSE បានជួយកុមារកម្ពុជារាប់សិបពាន់នាក់ ឲ្យចាកចេញពីគំនរសំរាមស្ទឹងមានជ័យ និងឲ្យចាកចេញពីទុរគតភាព ហើយកុមារទាំងនោះទទួលបានការសិក្សា អាហារ សម្លៀកបំពាក់ និងការស្នាក់នៅសមរម្យ ព្រមទាំងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈថែមទៀតផង។ PSE មានបីខាសា គឺនៅភ្នំពេញ សៀរាម និងក្រុងព្រះសីហនុ។
 
ដោយសារតែសកម្មភាពសប្បុរធម៌របស់លោក ព្រះមហាក្សត្រកម្ពុជាបានប្រទានសញ្ជាតិខ្មែរដល់ប្តីប្រពន្ធ des PALLIÈRES ទាំងពីរនាក់៕

តើ​គួរ​បោះបាយ​បិណ្ឌ​ ឬមិនគួរ?

1187941263340260

រូបថតរបស់ Everyday.com

ការបោះបាយបិណ្ឌ កំពុងបង្កជាសង្គ្រាមប៉ាកការវាងអ្នកជឿនលឿននិយម និងអ្នកអភិរក្សនិយម។ ម្ខាង អះអាងដាច់ខាតថា មិនគួរបោះបាយបិណ្ឌទៀតទេ ព្រោះជាជំនឿឥតប្រយោជន៍ និងខាតបង់សេដ្ឋកិច្ច។ ម្ខាងទៀត យល់ថា គួរតែបន្តប្រកាន់ជំនឿនេះ ព្រោះជាប្រពៃណី និងជាទម្លាប់យូរមកហើយរបស់ដូនតា ហើយចាស់ទុំបានបង្កប់ន័យអប់រំនៅក្នុងពិធីនេះផង។ ទោះជាយ៉ាងណាក្តី ពួកគេក៏យល់ស្របគ្នាដែរថា ការធ្វើបុណ្យ គឺត្រូវប្រកបដោយបញ្ញា។

សូមស្តាប់សេចក្តីរាយការណ៍របស់ ហេង ឧត្តម ៖ http://km.rfi.fr/cambodia/polemique-fete-des-morts-oudom-21-09-2016